Ин як истироҳати тӯлонии Ҳоли буд ва МАН МАН буданамМан маҷбур будам, ки вақти худро истифода бурда, ҷои навро кашф кунам. Ман як рӯзи истироҳат гирифтам ва ба нақша гирифтам, ки якка ба Муссури фирор кунам – чаҳор рӯз барои истироҳат кардан ва бо суръати худ омӯхтам. Ман аз дарвозаи ISBT Кашмирӣ автобус фармоиш додам ва ба тааҷҷуби ман, терминали автобус бештар ба истгоҳи роҳи оҳани пурғавғо монанд буд. Он азим буд, ки автобусҳо тақрибан барои ҳар як шаҳри калон қатор буданд!
Ман сайёҳи танҳо буданро дӯст медорам – ин ба ман ҳисси амиқи назорат, озодӣ ва истиқлолият медиҳад, ки ман дар ҳақиқат қадр мекунам.
Автобус тақрибан соати 23:00 ба роҳ баромад ва хушбахтона, курсии паҳлӯям холӣ монд ва ба ман фазои кофӣ дод, то дароз кашам ва истироҳат кунам. Тақрибан соати 1:30 мо барои хӯроки шом таваққуф кардем, аммо ман пеш аз идома додан ба Деҳрадун танҳо як пиёла чой гирифтам. То соати 5-и субҳ автобус маро фуровард ва як Иннова аллакай мунтазири он буд, ки маро ба Мусори мебарад.
Тақрибан соати 6 саҳар, ман ба Мусори расидам, бадам, ман чиноз пӯшида будам ва он комилан ях мекард! Ман ба меҳмонхонаи Super Hotel аз ҷониби Perfect Stays омадам, ки дар он ҷо пешакӣ фармоиш дода будам, аммо бақайдгирӣ то соати 12:00 набуд. Ман аз қабулкунанда пурсидам, ки оё ман ақаллан тароват ва шустушӯй карда, либоси гарм пӯшида метавонам? Хайрият, розй шуд.
То соати 9-и субҳ интизор шудан ҳам ба ман ҳуҷра надоданд. Ман худро хаста ҳис кардам ва интизории тӯлонии ҳуҷра маро боз ҳам холӣ кард. Бадтараш, меҳмоннавозӣ ноумедкунанда буд. Ниҳоят ман қарор додам, ки берун равам ва пешпардохтро озод кунам — дигар сабр карда натавонистам.
Бо базӯр хоб ва ҳеҷ ҷое ба садама дучор шудан, ман дар ҷустуҷӯи ҳуҷра дар роҳи Молл роҳ мерафтам. Хушбахтона, ёфтам Меҳмонхонаи Майфилдҷои бароҳат рост дар маркази минтақа. Баробари вориди ҳуҷра шудам, ба рӯи кат афтодам ва мисли санг хобидам.
Як хоби кутоҳ ва души гарм маро дубора зинда кард. Ман ба ҳамон ронандае занг задам, ки пештар маро партофта буд ва барои омӯхтани Мусори рафт.
Рӯзи 1 – Ҷойҳои боздид дар Муссури
Истгоҳи аввалини ман буд Чар Дуканяк дарозии каме дилрабо дар Ландур бо чор то панҷ дӯкони хӯрокворӣ якҷоя ҷойгир шудааст. Ин ҷо як фазои орому осуда дошт, ки одамон тасодуфан аз хӯрокхӯрӣ лаззат мебурданд ва дар оромии теппаҳо ғарқ мешуданд.
Кафе де Ландур дарҳол ба чашмам афтод. Бо берунии аҷиб ва ҷолиби худ, он дар байни дигарон фарқ мекард. Ман ба дарун даромадам ва фазои гарму бароҳат маро дарҳол ба худ ҷалб кард. Дар он ҷо таомҳои итолиёвӣ пешкаш карда мешуд ва ман ҳангоми тар кардани манзара як макарон аз мурғ фармоиш додам. Ин як оғози комил барои сафари Mussoorie-и ман буд – ғизои олӣ дар муҳити олӣ.
Ман нақша доштам, ки ба калисои ҳамсоя сафар кунам, аммо вақте ки ба он ҷо расидам, онро пӯшида дидам. Ҳамин тавр, ман пеш рафтам ва ба сӯи он равон шудам Лал Тибба.
ЛАЛ ТИББА
Лал Тибба баландтарин нуқтаи Муссури аст. Дохилшавӣ ба шумо арзиш дорад Рупи 50ва онхо низ доштанд насби бинокулярӣ барои меҳмонон дастрас аст. Агар ҳаво соф бошад, шумо метавонед манзараи ҳайратангезро тамошо кунед тамоми каторкуххои Химолой. Ҷойгоҳ воқеан пешниҳод мекунад манзараи панорамй-фирори осоишта бо зебоии аҷиби табиат дар ҳама ҷо.
Пас аз он ки дар Лал Тибба ғарқ шуд, ман роҳи машҳурро пеш гирифтам Нонпазхонаи Landourбоз як макони боздид аз ин район. Аз наклиёти шахей рох дода намешавад боло, шумо ё бояд такрибан 900 метрро тай кардан ё бигиред ароба. Онҳо пардохт хоҳанд кард Рупи 50 ки шуморо рост ба нонвойхона афтонад.
Нонпазхонаи Landour як нонвойхонаи олиҷаноб аст, ки бо муҳити дилрабо ва интихоби даҳон-обҳои хӯрокворӣ маълум аст. Вақте ки ман омадам, аллакай дар он ҷо буд 40 дақиқа интизорӣ. Ин хеле маъмул буд!
Азбаски ман тақрибан як соат пеш хӯроки нисфирӯзӣ хӯрдам, ман хеле гурусна набудам. Ман танҳо дар кайфияти як буд як пиёла қаҳва гарм. Пас аз каме интизорӣ, ман бо кормандон дар даромадгоҳ сӯҳбат кардам ва фаҳмондам, ки ман танҳо қаҳва гирифтан мехоҳам ва дар назди дар нишастан зид нестам. Хушбахтона, ӯ меҳрубонӣ кард, ки маро ба дарун иҷозат дод.
Дар ҳавои ҷой зебо буд— гарм, мехмоннавоз ва пур аз он дилрабоии кухансол. Ман лаҳзае ба атроф нигаристам ва пеш аз он ки бо қаҳваам дар назди дар ҷойгир шавам. Ин як таҷрибаи оддӣ, вале қаноатбахш буд –танҳо ман, як коса гарм, ва тӯмор ороми Landour.
Пеш аз расидан ба нонпазхона, аробакаш дарахти машхурро зикр карда буд наздик Кафе Айви дар Девдар Вудс. Вай онро ҳамчун маконе зикр карда буд, ки бисёре аз меҳмонон барои аксбардорӣ аз он ҷо меистанд. кунҷковии ман дар авҷи буд, Пас аз рафтан Нонпазхонаи LandourМан тасмим гирифтам, ки ҳангоми бозгашт онро тафтиш кунам.
Ва ман хеле шодам, ки ин корро кардам – ин комилан буд қарори дуруст. Дарахт буд оммавӣдар хакикат бошукух ва он маро ба хаячон овард. Дар зери он истодан як сюрреалистӣ ҳис мекард – он як мавҷудияти ором ва қадима дошт, ки шуморо таваққуф мекунад ва ҳама чизро дар бар мегирад.
Ман қадам нагузоштам Кафе Айви ин дафъа аз он даме ки ман навакак аз нонпазхона омадам, аммо он бешубҳа дар рӯйхати ман барои сафари навбатӣ.
Ба ҷои он ки аробаро баргардонам, ман интихоб кардам роҳ рафтанРости гап, масофа чандон бад набуд. Раҳпаймоии осоишта дар байни ҷангал ба рӯзи зебои зебо илова кард.
Ин се нуқта –Чар Дукан, Лал Тиббава Нонпазхонаи Landour— нуктахои мухтасари маро тартиб дод Рӯзи 1 дар Мусори. Пас аз анҷом додани саёҳати хурди худ, ман баргаштам ва оромона истироҳат кардам дар баробари Mall Road сайр кунедтар карда дар ву-чуди шом.
Барои хӯроки шом, ман аллакай диламро ба кор андохта будам Тарабхонаи Калсангки бо таомҳои тибетӣ ва осиёии худ машҳур аст. Ин хеле буд серодамчи тавре ки интизор мерафт, вале бахти курсй гирифтам. Ман ба онҳо фармон додам гӯшти хукки комилан буданд бошукӯҳ— пур аз мазза ва маҳз он чизе, ки ба ман пас аз як рӯзи тӯлонӣ ва хаста лозим буд.
Бо шиками сер ва дили шод, ман ба меҳмонхона баргаштам истирохат кардан ва пурбор кардан барои саргузаштхои рузи оянда.
Рӯзи 2 – Ҳоли дар Мусори ва Гун Хилл
Бедор шудан ба Холи дар Мусори худ як таҷриба буд –пурчушу хуруш, шодмонй ва пур аз хаёт. Шаҳр бо ранг зинда шуд, махсусан дар наздикии он Галереяи тасвирҳоки дар он чо гурухи одамон барои ид чамъ омада буданд. Ҳама чиз қатъ шуд –магазинхо баста шудандва кучахоро садои ханда, мусикй ва шуълахои рангоранг фаро гирифт. Дар ҳақиқат чунин ҳис мекард тамоми шахр якчоя ид мекард.
Азбаски меҳмонхонаи ман буд танҳо ҳуҷраДар чустучуи нонушта баромадам ва аз пайдо кардани он осуда шудам Халқаи кафе кушода, танҳо дар поён ҷойгир аст. Аз лаҳзае, ки ман ворид шудам, ман аз он мафтун шудам фазои эстетикӣ ва фазои гарм. Дар қаҳвахона навъҳои болаззат пешниҳод карда шуд Таомҳои Мексика, Италия ва Амрикова ман ба охир расид, ки яке аз беҳтарин субҳона дар сафар—а сандвич ҳасиб ва як пиёла қаҳва буғ. Он пур, болаззат ва маҳз ҳамон чизест, ки ба ман барои оғози рӯзи рангин лозим буд.
Баъди ба охир расидани дар Халқаи кафеМан барои давом додани иктишоф баромадам Роҳи савдото хол як пиёла майли чой то рӯзи худро воқеан оғоз кунам. Баъди чанде рох гаштам, аз пайдо кардани а дӯкони хурд дар канори роҳ ки аз тарафи як хонуми махаллй идора карда мешавад, чойи нав пухта мешавад. ки ҷуръаи аввал чунон тасаллй мебахшид — дар як коса дар хона хис мекард.
Вақте ки ман саргардон шудам, мардеро мушоҳида кардам, ки ба сайёҳон имконият медиҳад бо либоси анъанавӣ пӯшидан ва аксҳои онҳоро клик кунед. Барои 300 рублонҳо либосро таъмин мекунанд, акси шуморо мегиранд ва нусхаи чопшударо месупоранд. Таҷрибаи фарҳангии фароғатӣ ва рангин барои хоҳишмандон.
Аксари мағозаҳо боқӣ монданд барои Ҳоли баста шудбинобар ин ман рӯзро сарф кардам осудахолона сайру гашти шахрдар рухи идона фаро гирифта шудаанд. Пас аз хӯроки нисфирӯзӣ ман тасмим гирифтам, ки ба он ҷо равам Ган Хилляке аз нуқтаи назари барҷастатарини дар Mussoorie.
Шумо метавонед а роҳи ресандагӣ бевосита аз Mall Roadбо А чиптаи дутарафа бо нархи 220 рупия. Саёҳат шуморо ба сӯи он мебарад нуқтаи дуюми баландтарин дар Mussoorieпешниҳоди фирори осоишта дар болои шаҳр. Ҳарчанд бисёре аз дӯконҳо ва дӯконҳо дар боло ба далели ид баста шуданд, манзара аҷиб буд. Гун Хилл дар а тарҳбандии даврашаклба меҳмонон имкон медиҳад сайругашт кунед, аз манзарахои панорамй лаззат баред. Шумо метавонед як луқма гиред (агар дӯконҳо кушода бошанд) ва сипас тавассути ҳамон ресмонресӣ баргардед. Он қулай хоҳад буд шуморо дар нуқтаи ибтидоии худ дар Mall Road фиристед.
Пас аз бозгашт ба Роҳи савдодавом додам оромона сайру гашт карданба кувва ва дилрабоии Мусо-ри. Буд бениҳоят серодам— дар як вакт, дар хакикат чунин хис мекард тамоми NCR Деҳлӣ барои истироҳати тӯлонӣ омада буд! Роҳҳо пур аз мошинҳои подшипник буданд Рақамҳои HR, UP ва DLва дар хар гушаю канори мошинхо банд буд ва одамон серодам буданд.
Дар ниҳоят, ман роҳи худро гирифтам Кафеи Тибет. Азбаски мизҳои холӣ набуданд, рост истода интизор будам, ки як ҷуфти меҳрубон маро ба хона даъват карданд ба онҳо ҳамроҳ шавед. Зан чӯбчаи селфии маро дид ва пурсид, ки оё ман влоггер ҳастам. Бале гуфтам ва ҳамин тавр сӯҳбати зебое оғоз шуд. Яке аз беҳтарин чизҳо дар бораи саёҳати яккаса оё ин муносибатхои стихиявй — шумо дар рох бо чунин одамони шавковар вомехуред.
Ман фармоиш додам ramen мурғ барои хӯроки шом. Дар ҳоле ки ғизои хуб буд, таҷрибаи умумӣ аз ҷониби издиҳом ва набудани хидматрасонии бодиққат каме паст шуд. Ба назар чунин менамуд, ки қаҳвахона пурбор буд ва кормандон базӯр дастрас буданд.
Пас аз хӯроки нисфирӯзӣ ман ҳис кардам як пиёла қаҳваи охирин пеш аз он ки як шаб занг занедбинобар ин ман аз он истодам Халқаи кафе боз. Он ҳам пурғавғо буд, аммо ман муяссар шудам, ки як гӯшаи ночиз барои хӯрдани қаҳваи ман. Ҳангоме ки ман дар он ҷо нишаста будам, духтаре ба ман наздик шуда, боадабона пурсид, ки оё метавонад онро бигирад курсии холӣ дар паҳлӯям. Ман гуфтам, ки ҳа, ва дере нагузашта вай сӯҳбатро оғоз кард – вай низ чӯбчаи селфии маро пай бурд ва тахмин кард, ки ман эҷодкунандаи мундариҷа бошам.
Вақте ки миз дар наздикӣ дастрас шуд, ӯ ва дӯстдухтараш исрор кард, ки ман ба онҳо ҳамроҳ шавамки ман бо хушнудй кардам. Мо муддате сӯҳбат кардем — пайвастан бо одамони ношинос ва мубодилаи ҳикояҳо, ҳатто агар як лаҳзаи кӯтоҳ бошад ҳам, дилнишин аст. Пеш аз ҷудо шудан мо ҳама аз паси ҳамдигар мерафтем Instagram– роҳи зебои пайвастан дар берун аз сафар.
Дар ҳоле ки руз гуворо будТо фаро расидани шаб обу хаво ба куллй тагьир ёфт. Сар шуд борон меборадва дере нагузашта осмон бо гурриш ба амал омад раъду барк. Ман ба меҳмонхонаи худ баргаштам ва шабро садои борони шадид ва раъду барқ фаро гирифт.
Субҳи дигар буд яхкунӣва борон навакак бас карда буд. Ман инро баъдтар фаҳмидам мактабҳо баста шуданд ва а ҳушдори сурх ба сабаби бад шудани шароити обу хаво дар Мусорие бароварда шуда буд.
Ҷойи наҳории ман, Халқаи кафемутаассифона, он субҳ чизе дастрас набуд. Ҳамин тавр, ман зуд ба сӯи а дар наздикии Дабаба чизи гарм ва зуд хурдан лозим аст. Дар он ҷо аллакай як ҷуфти хӯрокхӯрӣ буданд, ки фармоиш дода буданд панир паратабинобар ин ман қарор додам, ки бо ҳамин равам. Тайёр кардан зудтар мебуд, зеро онҳо аллакай онро тайёр мекарданд ва ман ҳам дар вакташ кутох.
Пас аз наҳории саросемавор ман шитофтам Китобхонаи Чоукки ман буд нуқтаи қабул барои бозгашт ба Дехрадун. ман такси бояд соати 10 пагохй харакат мекард аз Мусори, ва аз «ДЕХРАДУН» — соати 12 ва 30 дакикаи бегохй. Бо вуҷуди ҳаво ва бесарусомонӣ, ман тавонистам сари вақт расидам ва омодаам ба хонаам сафар кунам…аз хотирахо, одамон ва бесарусомонии теппахо миннатдор аст.
Барои бозгашти ман, ман фармоиш дода будам автобуси хобки интихоби комил гардид. Чунин ҳис мекард, ки ман дошта бошам кабинаи хурди худбароҳат ва хусусӣ – ҳамон чизест, ки ба ман пас аз чанд рӯзи пурбор лозим буд. Дар роҳ ба ман муяссар шуд, ки каме истироҳати воқеӣ гирам.
Автобус барои танаффуси нисфирӯзӣ зуд истод ва дар гирду атроф 19:00Ман баргашта будам Дехлй. Бо дили пур аз шодӣ баргаштам, сари пур аз хотирахова рӯҳ пур шуд. Ин сафар ба ман бори дигар хотиррасон кард, ки инҳо то чӣ андоза муҳиманд сафарҳои кӯтоҳ ҳастанд – онҳо шуморо дар замина нигоҳ медоранд ва ба шумо энергия медиҳанд, ки идома диҳед.
Сафар дофамини ман аст— бе он, ман худро рахна хис мекунам. Ман хеле шодам, ки инстинктамро пайравӣ намуда, боздид карданро интихоб кардам Мусори. Ин дар ҳақиқат зебо буд ва таҷриба муддати тӯлонӣ бо ман боқӣ хоҳад монд.
Умедворам, ки хондан дар бораи фирори кӯҳии ман ба шумо маъқул буд.
То дафъаи дигар — салом ва саёҳатҳои хушбахтона!
